نووه دار

 وا صدای مخملیت زمسون دل پر ده گلَ

بیت تو پر  رازَ و رمز سی شو چلم درد دلَ

تو محونی افتاو میا تا او دنا کِل بزنه

کوه گرین سی گهر چهچه چی بلبل بزنه

بارونه کردیه قشنگ هه چی حریر نرم و ناز

دو ایواره پر  اَنو  وا کچکله نیای راز

حنجره  ت چی بال سیمرغ دیه  پرواز نشونم

آرزوم چی تیر آرش حونه اَفتاوِ کرده مکونم

عین بارو نرم و نازی  ئو قشنگ
خو محونی سی دل تودار تنگ

*****************************

صدایی چون صدای ساز می آید

نرم تر از صدای پای باران

می خورد بر صورت گل

نوازش می کند روح شبنم را

بر شاخ تکیده ی درخت

حسی از جنس آفتاب می دهد

در حسرت شنیدنم

قلبم می زند تند اما آرام

بی صدا

تا صدای پای باران را

به آغوش خیس خویش مهمان کنم

چو اور ول پریشون تونه دل                         

  چمه ری رفت وارون تونه دل

سرم چوی گرته چویچه گیژه ماری                 

مزونی گه هراسون تونه دل

چو بایه قوش کیژاور هتی تاشوه کی قو قو بکم

ای داوار شو دلم ُ چونوه دار هامه خور

ارا اسرین دیده کم مه و ه ناخون جورو بکم

کی دی قرارم منیه ُ دلمه دیاره کنیه

آز اژ دلم زوی بریایه ُ خدا هاوار ای کو بکم

ار بیم بسازم لونه ای باد فنا ولم نمه

چو کور پا دیوار مه نی و گرد فنا جنگ چو بکم

مسکن و ماوای دلم ُ کلکه خراوه چول و هول

مه ای اول بنیا بنم ُ آبادی دل اژ نو بکم

یسه لیوتم ٰ لیوتم بی خواو

واخمت یاگه و نازت برقصم؟

م چوی واگیژه پیچیامه سه وژما

نمه زونم و کوم سازت برقصم؟

****

بوری و اوج آوازا برقصیم

گری و عشق پروازا برقصیم

ا نوم ای اخمسونه پوسیایمن

وری تا و یخه وازا برقصیم